مطلبی که می نویسم قطعی و قابل اثبات نیست ..بر مبنای یکسری فرضیات شخصی هستن و فرض می کنیم .. ما فرض می گیریم و...به جزئیات نمی پردازم چون هم خودم مطالعه و تحقیق کاملی نداشتم و ندارم و هم این که حوصله سربرند پس خلاصهوار در مورد آدم ها و سیاره زمین می نویسم ..فرض کنیم سیاره زمین یک زندان و جسم ما ماشینی منطبق بر زیست بوم سیاره زمین است.. و روح جوهره اصلی حیات و جان بخش جسم که بواسطه فناوری ناشناخته(برای ما) به هاله ای از انرژی قابل کنترل مبدل و در جنین در حال رشد و تکامل قرار داده می شود همان مجرمی است که اول به زندان جسم گرفتار شده و بعد هم به زمین تبعید می شود ... بنا بر این فرض.. ما در تبعیدگاهی دور و در یک شرایط ایمن در کهکشانی متروک بسر می بریم... با ذکر این توضیح که هیچ نژاد و گونه ای دیگر در پیرامون سیاره زمین سکنی ندارد هیچ نوع ... اما این زندان سه دوره تکاملی بخودش دیده..عصر حجر.. دورانی است که دایناسورها در هم زیستی با انسان هایی در ابعاد خودشان بودن! یعنی معادل انسان و حیوان امروزی ..در این رابطه اشاره کنم به بقایای اسکلت انسان های غول آسا که از دل حفاری های نقاط مختلف کشف شده اما به هر دلیلی بمانند باقی مانده دایناسورها در موزه ها کمتر به نمایش عموم گذاشته می شوند دلیلش را نمی دانم و این را هم نمی دانم چند صدسال و یا هزار یا چند میلیون سال اجازه دادن ایندوره بکارش ادامه دهد و این که از بدو امر از کدام مسیر به عالم فناوری وارد شده بودن و تا کجا پیشرفت داشتن کسی
برچسب:
نویسنده: حمید احمدی
تاريخ: پنجشنبه
29 ارديبهشت
1401 ساعت: 13:17